20 yıllık evlilik, annesinin cenazesine katılmayan eşin tam kusurlu bulunmasıyla sona erdi. Yargıtay, aile mahkemesinin boşanma kararını onadı.
İş insanı N.Y., 2024 yılında annesinin cenazesine katılmadığı gerekçesiyle 20 yıllık eşi ve 2 çocuğunun annesi S.Y.’ye boşanma davası açtı. N.Y., dava dilekçesinde eşinin düğünlere eşlik etmediğini, cenazelere katılmadığını ve annesinin cenazesinde dahi yer almamasının kendisi için ağır bir yük oluşturduğunu belirtti. S.Y. ise eşini sevdiğini, husumetinin kayınvalidesiyle olduğunu ve kayınvalidesinin kendisinden habersiz eve gelmesi üzerine çıkan tartışmada ‘Ne ölüme ne dirime gel’ dediğini ileri sürdü.
Ankara Aile Mahkemesi, davalı kadını tam kusurlu bularak çiftin boşanmasına karar verdi. Mahkeme, ‘Ne ölüme ne dirime gel’ söylemi nedeniyle eşinin annesinin cenazesine katılmayan davalı kadının, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğuna hükmetti. Davacı kocaya atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığı belirtilen kararı Yargıtay da onadı.
N.Y.’nin avukatı Senem Yılmazel, davalı kadının müvekkilinin annesinin cenazesine katılmamasının bardağı taşıran son damla olduğunu ve cenazeden bir ay sonra davayı açtıklarını söyledi. Yılmazel, taraflar arasında uzun süredir sosyal ve kültürel farklılıklar nedeniyle geçimsizlik yaşandığını ve gelin-kaynana geriliminin oluştuğunu belirtti.
Avukat Yılmazel, evlilikte eşlerin yükümlülüklerine dikkat çekerek, müvekkilinin eşinin kendisini iyi günde kötü günde yalnız bıraktığını, düğünlere ve cenazelere katılmadığını, annesinin cenazesine dahi katılmamasının boşanma kararı almasında etkili olduğunu ifade etti. Davalı tarafın eşini sevdiğini ve husumetin yalnızca kayınvalidesiyle arasında olduğunu söyleyerek davanın reddini talep ettiğini ancak mahkemenin bu talebi haklı bulmayarak kusurlu olduğuna karar verdiğini ve boşanmaya hükmettiğini, bu kararın üst mahkemelerden de geçerek kesinleştiğini aktardı.
Kararın emsal niteliğinde olduğuna işaret eden Yılmazel, bir kardeşin veya en yakın arkadaşın cenazesine katılmamanın da boşanma nedeni olabileceğini belirtti. Yılmazel, buradaki temel konunun eşi iyi günde, kötü günde yalnız bırakmak olduğunu vurguladı. Türk Medeni Kanunu’nun 185. maddesinde yer alan ‘Taraflar birbirlerine sadakatli olmak, aynı evde yaşamak ve yardımcı olmakla yükümlüdür’ hükmüne atıfta bulunan Yılmazel, davalı kadının bu yükümlülüğünü ihlal ettiğini ve bu durumun haklı bir boşanma nedeni olarak görüldüğünü sözlerine ekledi.
